วัตถุที่มีประจุไฟฟ้าสถิตเข้าใกล้หรือสัมผัสกับวัตถุอื่น และตราบใดที่มีความแตกต่างที่เป็นไปได้ระหว่างวัตถุเหล่านั้น ประจุไฟฟ้าสถิตก็จะเกิดขึ้น กระบวนการถ่ายโอนประจุไฟฟ้าสถิตนี้เรียกว่าการปล่อยประจุไฟฟ้าสถิต การปล่อยประจุไฟฟ้าสถิตสามารถแบ่งคร่าวๆ ได้เป็น 4 ประเภทตามรูปแบบการส่องสว่าง: การปล่อยโคโรนา การปล่อยของแปรง การปล่อยประกายไฟ และการปล่อยที่พื้นผิว ซึ่งสามารถสังเกตได้ตามแนวพื้นผิวของวัตถุที่มีประจุ
(ก) การปล่อยโคโรนา: การปล่อยโคโรนาเป็นปรากฏการณ์การปล่อยซึ่งสนามไฟฟ้าจะมุ่งไปที่ส่วนที่ยื่นออกมาบางส่วนของวัตถุที่มีประจุหรือวัตถุที่ต่อสายดิน เมื่อมีการกระจายสนามไฟฟ้าไม่สม่ำเสมอ เป็นปรากฏการณ์การปล่อยปลายอ่อน
(b) การคายประจุที่มีรูปทรงแปรง-: การคายประจุในรูปแบบแปรง- เป็นการคายประจุแบบโคโรนาชนิดหนึ่ง และส่วนใหญ่เกิดขึ้นในสนามไฟฟ้าที่ไม่เท่ากัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อประจุไฟฟ้าที่มีประจุมีขนาดใหญ่ และรูปร่างของตัวประจุที่มีประจุและตัวที่ต่อสายดินค่อนข้างราบเรียบ -การคายประจุในรูปแบบแปรงนั้นมีแนวโน้มที่จะเกิดขึ้น มันมาพร้อมกับแสงที่แรงกว่าและเสียงแตกมากกว่าการปล่อยโคโรนา
(c) การปล่อยประกายไฟ: การปล่อยประกายไฟเป็นการคายประจุชนิดหนึ่งที่มีการส่องสว่างและเสียงแตกอย่างแรง สามารถมองเห็นแสงจ้าเป็นเส้นตรงระหว่างตัวที่มีประจุและตัวกราวด์ ในเส้นทางที่ส่องสว่างจะปล่อยกระแสออกมาหลายแอมป์หรือมากกว่านั้น กระแสสูงสุด การคายประจุนี้มีแนวโน้มที่จะเกิดขึ้นเมื่อรูปร่างของตัวเครื่องที่มีประจุและตัวเครื่องที่ต่อสายดินค่อนข้างเรียบ เมื่อไฟฟ้าสถิตที่ชาร์จโดยวัตถุที่มีประจุมีขนาดใหญ่ การปล่อยประกายไฟจะเกิดขึ้นเสมอ ซึ่งมีแนวโน้มที่จะกลายเป็นแหล่งกำเนิดประกายไฟและการระเบิด
(d) การคายประจุที่พื้นผิว: เมื่อมีไฟฟ้าสถิตจำนวนมากบนฉนวน การคายประจุจะเกิดขึ้นตามพื้นผิวของฉนวนขณะคายประจุ และรูปแบบการคายประจุนี้เรียกว่าการคายประจุที่พื้นผิว เมื่อความหนาแน่นประจุพื้นผิวของวัตถุที่มีประจุเกิน 10 C/cm 2 จะสามารถเห็นปรากฏการณ์การปล่อยประจุที่พื้นผิวบนพื้นผิวของฉนวนได้ นอกจากนี้ เมื่อด้านหนึ่งของตัวเครื่องที่มีประจุมีตัวเครื่องที่มีสายดินและอีกด้านหนึ่งมีตัวเครื่องที่มีสายดินอยู่ใกล้ๆ ก็มีแนวโน้มที่จะเกิดการคายประจุที่พื้นผิว เนื่องจากมีพลังงานการคายประจุเท่ากับการปล่อยประกายไฟ จึงควรดำเนินการอย่างจริงจัง
